Filosofatuz zoriontsu izateko metodoak ikasten ditugu. Zoriontasuna dugunean, dena daukagu eta ez dugunean hura edukitzearen guztia egiten baitugu.
Filosofatu behar da; gaztea nahiz zaharra izan arren. Zaharra dena filosofatzen du oroimenekin eta gaztea dena, etorkizunari aurre egiteko.

Jainkoa izaki bizi ustelezin eta zoriontsua da, eta ez egin kontra horreri inoiz.
Jainkoak existitzen dira baina gehiengoek uste duten ez bezala, ez diezu Jainkoei beldurrik izan behar, ez baitute gaizkileak zigortzen eta onak direnak saritu. Gehiengokoek bere bertuetara ohitutak, beren klasekoa ez dena arrotzat jotzen dute eta horregatik uste dute Jainkoak beraiek bezalakoak direla.

Bizi behar duzu pentsatzen heriotza ez dela ezer guretzat; ongia eta gaizkia sentsatzioan existitzen baitira eta heriotza sentsazio eza baita. Hau jakinda, bizitza gozatu behar dugu amaigabeko ez dela jakinda. Ergela da heriotzaren esperoan beldur dena, ez heriotza beldurgarria delako, baizik eta esperoan egotea beldurgarria delako. Heriotza ez da ezer bizi garen bitartean hura existitzen ez delako, eta existitzen denean gu ez garelako jada existitzen. Gizon gehienek heriotzaren beldur dira eta beste desiatzen dute bere gaitzekin bukatzeko modua baita.

Jakintsuak ez du heriotzaren beldur eta ez du ezta desiratzen ere, ez baitu pentsatzen bizitza txarra denik ezta ez existitzea txarra denik. Elikagaien gertatzen den moduan bizitzan garrantzitsuena ez da luzea izatea atsegina izatea baizik.
Gazteari ongi bizitzea eta zaharrari ongi hiltzea gomendatzen dietenak ergelak dira: bizitzak bere maitagarritasuna daukadalako zaharrentzat ere.
Eta ergelagoa da hoberena ez jaiotzea dionak eta jaiotzen zarenean hoberena azkar hiltzea dela dionak.
Hori pentsatzen badu egitan, zergatik ez du bere buruaz beste egiten? eta txantxetan pentsatzen badu, fribolo bat da.

Beraz, etorkizuna ez dago guztiz gure eskuz, ezta guztiz gure esku kanpo. Bestalde jakin behar da desio batzuk naturalak direla beste batzuk alferrikakoak, eta naturalen artean batzuk beharrezkoak direla eta beste batzuk naturalak besterik ez. Eta beharrezko batzuk zorionetarako direla, beste batzuk gorputzaren ongizalerako eta beste batzuk bizitzarako berarako.Teoria batek gorputzaren osasuna eta arimarena (ataraxia) garrantzitsuena dela dio.Hori baita zoriontsu bizitzearen ondorioa. Eta inorrek ez du sufrimendurik nahi. Sufrimendua desegin dugunean, ez dugu plazerraren beharrik. Izan ere, plazerra bakarrik bilatzen baitugu, plazerra ezak sufrimendua eragiten digunean.
Horregatik diogu plazerra biitzazoriontasunaren hasiera eta amaiera dela. Plazerra lehenago ongizate naturala da, ez dugu edozein plazer bilatzen, bazuetan plazer asko baztertzen ditugu, gero eragozpen handia sortuko digutelako.
Bestalde, oinaze guztiak txarrak izan arren, ez dira beti saihestu behar, batzuetan denbora luzeez agontatu eta gero plazerra ematen dutelako desagertzerakoan.
Beraz, batzuetan ongia gaizkitzat hartzen dugu eta gaizkia ongitzat.

Buruaskitasuna ondasun handia da. Ez da beti konformatu behar garela gutxikin, baizik eta ugaritasuna falta zaigunean gutxirekin konformatu behar garela, jakinda aberastasunataz gehiago goratzen dutela aberastasunaren beharrik ez dutenak, eta naturala den guztia erraz lortzen dela eta naturala ez dena lortzeko zaila dela.
Jaki sinpleenak jaki hoberenak sortzen duten plazer bera sortu ahal dute.
Beharrak sortzen duen oinazea ez dagoenean, ura eta ogia plazerrik gorenena sortzen ahal dute, denbora luzeez jan gabe egon bazara. Bizitza sinple batera ohitu behar gara osasuna zaintzeko eta gure bizitzaren betebeharrak betetzeko, eta patuaren aurrean ausardiaz jauzten gaitu.

Plazerretaz hitz egiten dugunean, ez dugu biziotsuen plazerrei buruz hitz egiten ( batzuk pentsatzen duten moduan) baizik eta gorputzaren sufrimendu ezari eta arima nahasia ez egoteari buruz. Zeren etengabeko parrandek, eta halakoak ez dute zoriontasuna ematen, baizik eta aukera guztien zergatia aztertzen dituena, eta arimari nahasketa sortzen dizkien iritziak baztertzen dituena. Beraz, ondasunik handiena jakinduria da, filosofia baino garrantzitsuagotzat jo behar dugu.Bertudeak bizi zoriontsu batera lotuta daude, eta bizi zoriontsua era berean bertudeetatik ezin da separatu.

Jakintsua baino gorakorren bat existitzen al da? Jakintsuak jainkoei buruz sinesmen zerutarrak ditu, ez da inoz heriotzaren beldur, badaki zein den naturaren helburua, eta badaki erraza dela ongi gorakorrena lortzea eta gaitzak bere denbora eta mugak dituela.

Jakintsuak halabeharreaz irri egiten du, hobe litzatekelako jainkoen mitoei kasu egitea.Jakintsuak ez du uste "zortea" jainko bat denik, jainko batek ezin duelako ezer desordenuan egin. ( ez dugu bukatu )

Beraz, aholku hauek medita itzazu gauez eta egunez; zure baitan eta zure antzeko batekin. Horrela ez duzu gogo nahasketarik izanen, baizik eta gizakien artean jainko bizi bat bezala biziko zara. Ondasun hilezkorren artean bizi den gizakiak ez baitauka ezertan hilkor baten antzik.